Tuurtjes-dag

“Juf, je hebt toch 2 kindjes?" verbeterde een leerling mij wanneer ik zei dat ik 3 keer was bevallen.  Ik antwoordde dat ik 2 kindjes heb om voor te zorgen, maar 3 om van te houden. En zo begon ik te vertellen over ons sterrenkindje Tuur.  De meesten leerlingen maakte direct kreetjes als “Ooh”, “Ocharme” en “Dat is heel erg”, maar toen stak er één leerling zijn vinger in de lucht.  “Juf, ik heb ook nog 2 broertjes in de hemel”. Hij zei het op zo’n manier dat je voelde dat er thuis gewoon over werd gesproken. De bel ging en ik vroeg me direct af, of ik er wel goed aan  had gedaan om dit te vertellen. Is dit niet te zwaar voor leerlingen uit het vierde leerjaar? Ik liet het even bezinken.

Een paar dagen later vertelde een andere leerling dat haar mama verschillende miskramen had gehad. Had mijn verhaal de kinderen geraakt en hadden ze dit thuis verteld? Ik was blij dat er twee leerlingen over spraken.  Niet omdat ze dit hadden meegemaakt in hun gezin, wel omdat dit dus bespreekbaar was. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik niet over het verlies van Tuur* en alle gevoelens daarrond mocht praten.  Het is tenslotte ons kind, en waarover praat je als mama het liefst? Inderdaad, over haar eigen kroost.

Tuur is onze tweede zoon en is een deel van ons gezin.  Zo staat Tuur* altijd mee op de verjaardags- en kerstkaarten, hangt zijn foto aan onze muur en vieren we zijn verjaardag.  Deze is nu omgetoverd tot Tuurtjes-dag. Op die dag trekken we er met ons 5 op uit. Een wandeling in de Kalmthoutse Heide en erna een heerlijke pannenkoek gaan eten, een dagje naar de Efteling of lekker buitenspelen in de sneeuw.   Hoe moeilijk deze dag ook is, we proberen dan echt te genieten van de tijd met ons gezin. Wat dat is wat echt telt, genieten van elk moment dat je krijgt.

Elk jaar op 23 januari sturen we een ballon naar ons Tuurtje* en hij stuurt ons een prachtige dag terug.  Dank je lieve kleine vriend.

Auteur: Hilde Dejongh, mama van Mats, Tuur* en Rik

BerrefondsComment